Rondje eiland
Na een eigen gemaakt ontbijtje en een kopje koffie ga ik achter de laptop zitten. Achter mij kleurt de lucht van oranje/rood naar helderblauw. Het is een heerlijke dag aan het worden, vooralsnog. Ik kort mijn calls wat in zodat ik halverwege de ochtend een fiets kan gaan huren. Daarmee rij ik in westelijke richting het dorp uit, tegen de wind in. Het wordt daarmee een rondje eiland tegen de klok in. Ik rij de fietspaden af met elke keer de keus voor het rechter fietspad, als er een keus is. Op Schier betekent dat het maximale rondje qua grootte. Af en toe stop ik voor een foto, geniet ik van de heldere kleuren, bij de Marlijn loop ik even het duin over tot aan de branding. Het is rustig, er zijn weinig toeristen omdat het geen schoolvakantie is. Gewoon de reguliere stelletjes van boven de pensioenleeftijd of vriendinnen.
Het onderscheid tussen bewoners en toeristen uit zich in het groeten. Op een huurfiets ben ik een toerist en wordt daarmee alleen begroet door andere toeristen. Zonder fiets zie ik er blijkbaar uit als een inwoner, ondanks dat iedereen hier iedereen kent, en word ik ook door bewoners gegroet. Die negeren me als ik op een huurfiets zit.
Rond de middag ben ik terug in het dorp en ga ik een eitje bakken voordat ik weer een rondje vergaderingen doe. Daarna maak ik nog een klein binnenrondje op de fiets, het moet me toch lukken om alle fietspaden te berijden op een dag. Dat gaat uiteindelijk niet helemaal, mijn benen houden er mee op. Dus lever ik de fiets terug in. Bij de bakker ernaast haal ik de zeer bekende strandkoeken voor dezen en genen in Utrecht en verderop koop ik nog een lekker warm vest en sokken. Thuiswerken is heel goed te doen alhoewel ik veel contacten mis. Maar om het huis de hele dag op temperatuur te houden terwijl een warm vest een prima alternatief is, vind ik niet nodig.
Terug in het appartement maak ik snel een kopje thee, want ik heb college van Nyenrode. Uiteindelijk leer ik weinig nieuws, het gaat over Artificial Intelligence. Daar heb ik twee jaar geleden een paar dagen opleiding in gehad en ik pas het regelmatig toe in het werk. Wat ik wel weer leer is dat ik geen digitale assistent wil. Ik blijf het gek vinden om tegen een apparaat te praten. In mijn huidige en vorige auto zat dat ook, ik gebruik het nooit. Te ingewikkeld, te foutgevoelig, te frustrerend.
Het alternatief om tijdens dit uur buiten te zijn is gelukkig geen alternatief. Er komt een flinke bui over met windstoten. Er is geen enkele reden dan zo even op en neer naar het restaurant lopen om nog buiten te komen vandaag, ik heb genoeg beweegminuten en hartpunten verzameld om het glaasje wijn dat ik aan het slobberen ben te compenseren.