Slow whoop
Dus ik pak mijn kamersleutel, jas, trek snel schoenen aan en ga naar buiten. Ik laat mijn appartement van het slot af, zodat een eventuele controle snel kan gaan. 28 seconden, tel ik, voordat ik buiten sta. Als het trappenhuis (ik zit op de derde/bovenste verdieping) vol rook had gestaan was ik naar het dak gevlucht, maar nu kan ik rustig naar beneden lopen.
Op het plein tref ik alle ontbijtgasten en een enkele andere gast uit de appartementen aan. Er blijkt niets aan de hand, zoals zo vaak met dit soort alarmen. Dus ik ga weer naar binnen zodra de slow whoop uit is. Een paar minuten later gaat het alarm weer af. Zucht… Ik sta met mijn jas alweer in de hand, de schoenen zijn niet uit geweest. Na een paar keer gaat het alarm weer uit, ik ga weer zitten.
Ondertussen trek ik mijn wandellaarzen aan en log ik in op de vergadering van half negen. Weer een paar minuten later gaat het alarm weer af. Nu heb ik er genoeg van. Ik sluit alle apparatuur af, grijp mijn koptelefoon en GSM, muts en jas plus een lege fles. Met dit alles loop ik naar buiten, nadat ik mijn appartement heb afgesloten. Buiten log ik opnieuw in op de vergadering, zet mijn koptelefoon op en gooi de fles aan de overkant van de weg in de glasbak. Met een stevige gang loop ik het dorp uit, in westelijke richting. Het waait lekker, de zon schijnt. Net over het duin verlies ik de connectie, voor de laatste minuten van de uitzendtijd voor Politieke Partijen (zo noemt hij het zelf) moet ik dus even blijven stilstaan. Om negen uur ben ik weer vrij, zet ik de koptelefoon af en ga ik het strand op. Met een grote bocht rechtsom loop ik voorbij de Badweg. Twee opgangen later ga ik weer het duin over, na een uur met de golven in mijn oren, de wind in de rug. Door het bos loop ik terug naar het dorp. Om mij met een boek op de bank te nestelen, kopje thee erbij.
Tijdens wat luistersessies voor het werk bak ik ’s middags even een eitje en bij een volgende luistersessie loop ik nog een klein rondje rond het dorp. Dan ben ik bijna klaar met deze vakantie en ga ik zo uitchecken, de bus in, de boot op en daarna de auto thuisbrengen.
Een gedachte over “Slow whoop”