Poezelige hondenpootjes
Op zaterdag vertrekken manlief en ik op mijn normale tijd naar Friesland. We omzeilen alle mogelijke te schutten bruggen door net een minuut eerder weg te zijn dan anders. De taart en verse croissants staan achterin. Al kletsend bereiken we bijna zeven kwartier later het erf van mijn ouders. We worden opgewacht door vrolijk blaffende teckeltjes en twee lieve ouders. We drinken koffie, met hazelnootschuimgebak. Het is bijna de verjaardag van Jeroen en rond deze tijd eten we dan wat in ieder geval het laatste deel van zijn leven zijn lievelingstaart was. Als kind heeft hij ook bakplaten vol met schuimpjes gemaakt voor ons, met pepermuntsmaak, kan ik mij herinneren. Brosse, zoete schuimpjes.
Na deze caloriebom slenteren we een rondje door het bos met mams en een van de twee teckeltjes. We nemen de stand van zaken door wat betreft maaien, zagen, onderhoud en paddenstoelen. Hoe goed we ook zoeken, we komen geen Kabouter Spillebeenpaddenstoel tegen. Wel een heleboel anderen (met de foto’s van manlief).
Na deze inspectie van het bos doen we een paar kleine klusje in en rond het Boshuis. Paps heeft een nieuw speeltje, een compressor. Superhandig om dingen schoon te spuiten, waaronder het filter van de kettingzaag. Hij pompt er ook de band van de kruiwagen mee op. Ondertussen probeer ik de bladblazer aan de gang te krijgen. Het is hetzelfde principe als de bosmaaiers (zie mijn uitleg van 2 weken geleden), alhoewel de chook iets anders werkt. Het komt goed, ik bind het ding op mijn rug en ga paden schoonblazen. De hoeveelheid dennenappels en eikels is ondertussen niet meer prettig onder mijn laarzen of schoenen. Voor poezelige hondenpootjes is het dan echt niet meer te doen. Vanaf nu kunnen ze voorlopig weer tussen de nieuwe oogst van dit jaar doorstappen.
Manlief is ondertussen met een van zijn vele gadgets in de wei aan het spelen geweest. Op weg hiernaar toe hebben we een voorzichtige inschatting gemaakt hoeveel gadgets hij ongeveer heeft. Valide vraag daarbij is natuurlijk wat een gadget is. Van totaal nutteloos tot handiger ondanks dat de functionaliteit ook anders beschikbaar is, hebben de revue gepasseerd. Dit is een totaal nutteloos maar wel heel leuk gadget: een vliegtuigje van papier met op bluetooth bestuurbare motortjes. Deze kan alleen omhoog en omlaag vliegen, niet links of rechts. Helaas heb ik geen filmpje van de big boy and his toy.
Na een kopje thee en het inladen van appels van eigen boom rijden we weer naar huis. Bij Lelystad betrekt de lucht en de rest van de rit is in de regen. Prima herfstweer, als er geen buitenwerk is. Thuis aangekomen steek ik de houtkachel aan, drinken we een borrel en eten we met borrelhapjes. We kijken naar La Grande Belleza, eigenlijk vooral omdat ik de muziek zo mooi vind.
Op zondagochtend doet manlief een heleboel maand- en kwartaaleindeklusjes. Ondertussen werk ik wat werk weg. Tussendoor rijden we even samen naar Doorn. De auto wordt bekogeld met eikels die door de straffe wind uit de bomen worden gejaagd. We lopen een rondje begraafplaats, doen wat klein onderhoud aan het graf van Jeroen en wandelen met gevaar voor eigen hoofd ook een ommetje langs andere graven. Gelukkig komen we hier wel een vliegenzwam tegen, waar hij snel een foto van maakt.
Terug thuis gaan we door met klusjes (hij) en werken (ik). Ondertussen schrijf ik blog en maken we appel crumble voor bij de thee.